Mae Dr Camilla yn rhannu ei hangerdd a'i thaith o gael ei geni yng Nghenia, i sefydlu ei gyrfa feddygol yng Nghymru - gan dynnu sylw at ei hangerdd esblygol dros feddygaeth a'r gymuned gefnogol a ganfu yng Nghymru.
Dywed Dr Camilla:
“Doedd gan neb yn fy nheulu unrhyw brofiad o weithio ym maes gofal iechyd, felly nid oedd meddygaeth yn llwybr amlwg i mi. Ond pan oeddwn i tua 12 oed, curodd gwirfoddolwr o Ambiwlans Sant Ioan ar ein drws un noson yn ceisio codi arian, ond cyn iddo adael, soniodd am y cynllun cadetiaid a'm gwahodd i fynd draw am sesiwn dreial.
“Mynychais y sesiwn ac roeddwn i wrth fy modd. O hynny ymlaen, darparais gymorth cyntaf mewn pob math o ddigwyddiadau, o farathonau i wyliau lleol. Rhoddodd y cyfle yma fy mhrofiad cyntaf i mi o ofalu am bobl yn eu cyfnodau o angen, a dyna lle plannwyd yr had ar gyfer meddygaeth. Erbyn fy arddegau cynnar, roeddwn i'n gwybod mai dyma roeddwn i eisiau ei wneud.
“Yn anffodus, ni aeth fy ngheisiadau cyntaf i ysgol feddygol yn ôl y bwriad ac ni lwyddais i fynd i’r brifysgol i astudio meddygaeth. Penderfynais gymryd blwyddyn i ffwrdd i ailasesu fy sefyllfa, ac yn ystod y cyfnod hwnnw symudodd fy rhieni i ffwrdd i Abu Dhabi. Gweithiais am chwe mis gydag Etihad Airways a threuliais weddill y flwyddyn yn teithio, plymio ac ymlwybro yn Nepal. Blwyddyn a ddysgodd annibyniaeth, gwydnwch a phersbectif newydd i mi.
“Pan wnes i ail-ymgeisio, cefais gyfweliadau gan Brifysgolion Caerdydd, Bryste, a Queen's Belfast. Roeddwn i'n teimlo bod fy nghyfweliad yng Nghaerdydd wedi mynd yn dda iawn, ac roeddwn i wrth fy modd â chynhesrwydd a chyfeillgarwch y ddinas. Ond cynigiodd Bryste le i mi yn gyntaf, felly penderfynais dderbyn yn gyflym i sicrhau fy nyfodol. Er cymaint ag y byddwn i wedi hoffi astudio yng Nghaerdydd, wrth edrych yn ôl, fe wnaeth y penderfyniad i fynd i Fryste sbarduno cadwyn o ddigwyddiadau a fyddai’n newid fy mywyd am byth ac yn y pen draw yn fy nhynnu’n ôl i Gymru beth bynnag.
“Dechreuais ym Mhrifysgol Bryste yn 2013 a chwblheais fy ngradd feddygol yno, gan raddio yn 2019. Yn ystod fy astudiaethau, treuliais flwyddyn mewn Meddygaeth Cyn-Ysbyty gydag Ambiwlans Awyr Llundain, a oedd yn brofiad anhygoel. Ar y pryd, roeddwn i'n meddwl fy mod i eisiau arbenigo mewn Meddygaeth Frys, ond wrth i mi ennill mwy o brofiad a gwybodaeth mewn gwahanol feysydd o feddygaeth, esblygodd a newidiodd fy nodau ar gyfer y dyfodol.
“Bryste hefyd oedd lle cyfarfûm â fy ngŵr sy’n Gymro, sydd bellach yn gofrestrydd Trawma ac Orthopedig. Priodon ni tra roedden ni’n dal yn y brifysgol a phan wnaethon ni’r ddau raddio, daeth Cymru’n rhan fawr o’n stori a’n dyfodol wrth i ni orfod penderfynu rhwng aros ym Mryste neu symud i Gymru. Roedden ni'r ddau wrth ein bodd â Bryste, ond yn y pen draw, teulu a ffordd o fyw enillodd. Mae ei deulu wedi'i leoli yng Nghymru, ac roedden ni'n gwybod y byddai cael y rhwydwaith cymorth hwnnw'n gwneud y blynyddoedd sylfaen heriol yn llawer haws. Roedd fy rhieni yn byw tramor o hyd ar y pryd, felly roedd y cysylltiad lleol hwnnw'n golygu llawer.
“Cawsom ein denu hefyd at ansawdd bywyd yng Nghymru; y fforddiadwyedd, y mannau gwyrdd, a’r cydbwysedd rhwng gwaith a hamdden. Dechreuais fy Mlwyddyn Sylfaen 1 yn Ysbyty Brenhinol Morgannwg yn 2019, ychydig cyn i COVID-19 daro. Yna es i yn sâl ac roedd yn rhaid i mi amddiffyn fy hun yn ystod y pandemig, a wnaeth darfu ar fy hyfforddiant am gyfnod. Pan godwyd y cyfyngiadau, ailgychwynnais yn Ysbyty Tywysoges Cymru ym Mhen-y-bont ar Ogwr, yna es ymlaen i Ysbyty Treforys ar gyfer Wroleg, ac yn olaf i Ysbyty Abertawe, lle cwblheais fy mlwyddyn F2 mewn Obstetreg a Gynaecoleg.
“Yn ystod y cyfnod gwarchod, roeddwn i’n poeni am golli fy sgiliau clinigol, felly dechreuais gofrestru ar gyfer sesiynau addysgu a gweminarau ar-lein. Un ohonyn nhw oedd cyfres wych ar Obstetreg a Gynaecoleg. Roeddwn i'n teimlo'n gyffrous iawn i fewngofnodi bob wythnos, nid oherwydd bod yn rhaid i mi, ond oherwydd fy mod i eisiau. Dyna oedd foment o sbarduno i mi.
“Trefnais wythnos blasu mewn Obstetreg a Gynaecoleg yn Ysbyty Tywysoges Cymru ac roeddwn i wrth fy modd ac yn ddiweddarach ymgymerais a chylchdro llawn. Cadarnhaodd bopeth roeddwn i'n meddwl ar y pryd, fy mod i o'r diwedd wedi dod o hyd i'm harbenigedd. Yna, dechreuais hyfforddiant Obstetreg a Gynaecoleg yn swyddogol yn 2023.
“Yn fuan wedyn, cwympais yn feichiog, a ddaeth â phersbectif newydd, personol iawn i’r maes. Cymerais absenoldeb mamolaeth ar ôl i fy mabi gael ei eni ddechrau 2024 ac fe ddychwelais i'r gwaith yn ddiweddarach y flwyddyn honno yn Ysbyty Athrofaol y Faenor . Cefais fy mharu â dau gofrestrydd gwych ar ôl dychwelyd, a gymerodd yr amser i gynorthwyo gyda fy natblygiad proffesiynol a daeth y ddau yn ffrindiau gwych, yn ogystal â bod yn fentoriaid rhagorol. Yn fuan iawn, sylweddolais i a fy uwch gofrestrydd fod ein bechgyn yn yr un dosbarth yn y feithrinfa, ac felly lai na blwyddyn yn ddiweddarach, mae hi bellach yn un o fy ffrindiau a'm cydweithwyr agosaf ac rydym yn mwynhau treulio amser gyda'n gilydd yn y gwaith ac fel teuluoedd.
“Rwyf nawr yn fy ail flwyddyn o hyfforddiant Obstetreg a Gynaecoleg, wedi'i leoli yn Ysbyty Prifysgol Cymru yng Nghaerdydd. Un o'r pethau rwy'n eu caru fwyaf am hyfforddi yng Nghymru yw pa mor gysylltiedig a chefnogol yw'r gymuned. Mae'n wlad fach, felly rydych chi'n dod i adnabod cydweithwyr ar draws sawl ysbyty, ac mae hynny'n gwneud gwahaniaeth mawr, yn broffesiynol ac yn bersonol.
“Rydw i wedi bod yn ffodus iawn i weithio gyda mentoriaid sydd wedi fy arwain trwy brosiectau ymchwil a cherrig milltir hyfforddi. Ar hyn o bryd rwy'n ymwneud ag ymchwil i glotiau gwaed yn ystod beichiogrwydd a'r cyfnod ôl-enedigol, gyda'r nod o wella sut rydym yn asesu ac yn lleihau'r risg o un o brif achosion marwolaethau mamau yn y DU.
“Mae’r diwylliant mentora yma yn rhywbeth arbennig. Mae cynllun mentora cenedlaethol sy'n paru meddygon iau ag uwch feddygon, ond hyd yn oed y tu hwnt i hynny, mae parodrwydd gwirioneddol ymhlith ymgynghorwyr i helpu eu hyfforddeion. Rydw i wedi cael fy nghefnogi gan fentoriaid anhygoel sydd nid yn unig wedi fy arwain yn academaidd ond hefyd wedi fy nghefnogi fel mam newydd sy'n cydbwyso hyfforddiant a bywyd teuluol.
“Ar ôl cael fy mab, rydw i wedi bod yn dechrau rhedeg a beicio eto’n araf bach, dau beth rydw i wrth fy modd â nhw. Mae Caerdydd a'r ardaloedd cyfagos yn berffaith ar gyfer hynny, gyda llwybrau golygfaol trwy Barc y Rhath, ar hyd Llwybr Taf, a hyd yn oed o amgylch y Bae. Mae cymaint o le awyr agored ac nid yw byth yn teimlo'n rhy drefol nac yn rhy brysur.
“Rwy’n gobeithio cwblhau triathlon yn fuan. Bu’n rhaid i mi ohirio un yn ddiweddar oherwydd gorchmynion meddygon ar ôl i fy asthma ddechrau, ond rwy’n edrych ar un yng Nghaerdydd yr haf nesaf ac efallai un yng Ngorllewin Cymru hefyd, a fyddai hefyd yn esgus perffaith am wyliau teuluol bach.
“I mi, Cymru sy’n cynnig y gorau o bopeth. Rydych chi'n cael profiad clinigol rhagorol, o ganolfannau trydyddol fel Ysbyty Prifysgol Cymru, i ysbytai cyffredinol dosbarth lle rydych chi'n datblygu eich sgiliau llawfeddygol a meddygol craidd. Ond y tu hwnt i hynny, mae yna ymdeimlad gwirioneddol o berthyn.
“Mae strwythur yr hyfforddiant yn dryloyw, mae’r uwch arweinyddiaeth yn hawdd mynd ati ac mae yna rywun i droi ato am gyngor neu anogaeth bob amser. Rwy'n teimlo'n wirioneddol werthfawr a chefnogol yma, nid yn unig fel hyfforddai, ond fel person.
“Pan fydd pobl yn gofyn i mi pam wnes i ddewis Cymru, rwy'n dweud wrthyn nhw mai dyma'r math o le lle gallwch chi ffynnu'n broffesiynol ac adeiladu bywyd personol hapus a chytbwys. Rwy'n falch o hyfforddi a gweithio yma, ac ni allaf ddychmygu ei wneud yn unman arall.”